گوشی را شب ها به شارژ بزنیم یا نزنیم؟ یکبار برای همیشه این مطلب را بخوان!

این باور ریشه در باتری‌های نیکل-کادمیوم قدیمی دارد که در اثر شارژ مکرر بدون تخلیه‌ی کامل، دچار «اثر حافظه» می‌شدند و ظرفیتشان کاهش می‌یافت. همین موضوع باعث شکل‌گیری توصیه‌ی خالی کردن کامل باتری قبل از شارژ شد.

اما باتری‌های لیتیوم-یون امروزی چنین محدودیتی ندارند. مشکل اصلی این باتری‌ها، در کاهش طبیعی ظرفیت بر اثر گذشت زمان و چرخه‌های شارژ خلاصه می‌شود. مثلاً یک گوشی نو پس از یک سال می‌تواند تنها تا ۸۰ درصد ظرفیت اولیه‌ی شارژ شود. اگرچه شارژ سریع می‌تواند تا حدی بر طول عمر باتری تأثیر بگذارد، فناوری‌های مدیریت هوشمند شارژ در دستگاه‌های مدرن این اثر را به حداقل رسانده‌اند. بهترین راهکار، استفاده از شارژ آهسته در طول شب و جلوگیری از گرم شدن باتری است.

بهترین راهکار، شارژ کردن باتری در بازه‌ی ۲۰ تا ۸۰ درصد است. حفظ سطح شارژ در این محدوده، استرس واردشده بر مواد فعال باتری را کاهش و طول عمر آن را افزایش می‌دهد. شارژ سریع نیز امکان پرکردن این بازه را در زمان کوتاه فراهم می‌کند.

گوشی‌های هوشمند امروزی با قطع خودکار فرایند شارژ در هنگام رسیدن به ۱۰۰ درصد، از اضافه‌ی شارژ اضافی جلوگیری می‌کنند. نگرانی‌های مربوط به آتش‌سوزی، معمولاً ناشی از باتری‌های آسیب‌دیده یا غیراصل است.

در مدل‌های قدیمی‌تر، چرخه‌ی «شارژ قطره‌ای» پس از رسیدن به ۱۰۰ درصد و کاهش مختصر شارژ، مدام تکرار می‌شود. این چرخه برای باتری مناسب نیست، اما تأثیر مخرب چشمگیری ندارد. در نهایت، بهتر است نیمه‌شب، گوشی را از شارژ جدا کنید، ولی باقی‌ماندن در شارژ تا صبح به‌شرط تهویه‌ی مناسب، (یعنی گوشی شما روی پارچه، متکا و فرش نباشد) معمولاً مشکل‌ساز نخواهد شد.